Kill Bill: The Whole Bloody Affair

Quentin Tarantino wraz ze swoim stałym operatorem Robertem Richardsonem nakręcili kultową sagę Kill Bill głównie na klasycznej analogowej taśmie 35 mm (kamery Panavision Panaflex Millennium i Platinum, z okazjonalnymi wstawkami z taśmy 16 mm oraz cyfrowej kamery Sony CineAlta HDW-F900, uzupełnionymi ręcznie rysowaną sekwencją anime ze studia Production I.G). Już w momencie powstania cała postprodukcja, efekty cyfrowe oraz złożona korekcja barwna zostały jednak zrealizowane za pośrednictwem cyfrowej kopii pośredniej (DI) w rozdzielczości 2k, na której zatrzymał się również master długo wyczekiwanej połączonej wersji The Whole Bloody Affair. Na potrzeby prezentacji Ultra HD Blu-ray obraz został więc przeskalowany z 2k DI, przy czym cały 253-minutowy epos – który w porównaniu z pierwotnymi wersjami kinowymi pomija finałowy cliffhanger części pierwszej i otwierające podsumowanie dwójki, wydłuża brutalny rozdział anime o przeszłości O-Ren Ishii, a przede wszystkim przywraca pełne kolory nieocenzurowanej masakrze w Domu Błękitnych Liści – dla zachowania wysokiego bitrate'u (~55 Mbps) został podzielony na dwie trójwarstwowe płyty BD-100. O ile wzrost czystej szczegółowości napotyka naturalne ograniczenia łańcucha postprodukcyjnego 2k, o tyle głównym atutem wydania 4k jest nowy grading HDR (HDR-10 i Dolby Vision) z szeroką paletą barw WCG. Pozwala on w pełni wybrzmieć hiperstylizowanej palecie wizualnej Tarantino – od nasyconego żółtego kombinezonu Panny Młodej, przez neonowe oświetlenie i krwawe gejzery w Domu Błękitnych Liści, aż po ostre przejścia kontrastu między czernią i bielą a kolorem.